Η σημερινή Διοίκηση του Δήμου Αλίμου ακολούθησε τα χνάρια των προηγούμενων σε όλα τα μεγάλα πολιτικά ζητήματα, που απασχολούν τους κατοίκους της πόλης μας.
Είναι προφανές λοιπόν, ότι ακόμα και αυτοί που ψήφισαν τη σημερινή δημοτική αρχή είναι απογοητευμένοι από τη μέχρι σήμερα διοίκηση. Την ψήφισαν το 2006 θεωρώντας ότι κάνουν επιλογή για μια καινούργια αρχή, για μια αλλαγή, αλλά στη συνέχεια διαπίστωσαν αυτό για το οποίο τους προειδοποιούσαμε : Ότι δηλαδή η διοίκηση του κ. Ορφανού σε τίποτα ουσιαστικό δεν θα διέφερε από τις προηγούμενες διοικήσεις του Δήμου μας. Όχι γιατί δεν θα ήθελε να διαφοροποιηθεί, αλλά γιατί ακριβώς η πολιτική τους κατεύθυνση είναι η ίδια.
Νέοι φόροι και τέλη για τους δημότες, τροφεία στους παιδικούς σταθμούς, διάλυση των εργασιακών σχέσεων των εργαζομένων, πλήρης ταύτιση με τις επιλογές κυβέρνησης και Ευρωπαϊκής Ένωσης για δήμους επιχειρήσεις, των οποίων το αποτέλεσμα θα πρέπει να είναι το κέρδος, αυτά είναι τα χαρακτηριστικά της δημοτικής αρχής του κ. Ορφανού. Με λίγα λόγια αντιλαϊκή πολιτική σε όλους τους τομείς. Πρόσθετη φορολόγηση, το χέρι βαθιά στην τσέπη του δημότη, όλα επί πληρωμή, οι ίδιες ελλείψεις στην παιδεία (σχολεία, παιδικοί σταθμοί), οι εργαζόμενοι υπό ομηρία (συμβασιούχοι), ο πολιτισμός εμπόρευμα, ο αθλητισμός εμπόρευμα, η κοινωνική πρόνοια εμπόρευμα, η παιδεία εμπόρευμα. Αυτά ήταν τα χαρακτηριστικά και των προηγούμενων διοικήσεων.
Άραγε τι άλλαξε; Διαπίστωσε κανένας από τους κατοίκους κάποια διαφορά στις διοικήσεις του Δήμου, είτε αυτές υποστηρίχτηκαν από τη Ν.Δ. είτε από το ΠΑ.ΣΟ.Κ.;
Η διαρκής επίκληση της έλλειψης χρημάτων, δείχνει την ουσία της πολιτικής τους. Δηλαδή δεν έχουμε χρήματα για τους κατοίκους, για την καλυτέρευση των συνθηκών διαβίωσης και εργασίας. Την ίδια ώρα μέσω των έργων που γίνονται στο Δήμο, με επιδοτούμενα ή μη κονδύλια, γίνεται μεταβίβαση εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ στις τσέπες των κατασκευαστικών και άλλων εταιρειών. Αποδοχή δηλαδή στην πράξη του ρόλου του μεσολαβητή ανάμεσα στην κυβέρνηση και στους μεγαλοκατασκευαστές. Αυτός όμως ο ρόλος είναι ξένος με αυτόν που σήμερα πραγματικά χρειάζονται οι εργαζόμενοι.
Σε αυτή της την πολιτική βρήκε πολύ συχνά «απρόσμενους» συμμάχους. Τις δημοτικές παρατάξεις του κ. Μαντζουράνη και του κ. Ανωμερίτη, οι οποίες στα κρίσιμα ζητήματα πάντα βρέθηκαν στο πλευρό της διοίκησης. Αναδεικνύοντας και με αυτό τον τρόπο την ταύτιση των πολιτικών τους επιλογών και κατευθύνσεων.
Στον αντίποδα βρέθηκε η παράταξη της ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ, με τις παρεμβάσεις εντός και εκτός δημοτικού συμβουλίου. Με τις δυνάμεις που έχουμε, προσπαθήσαμε να φέρουμε στο επίκεντρο τα πραγματικά προβλήματα της λαϊκής οικογένειας, των μαζικών φορέων και συλλόγων.
Ø Θέσαμε το κυρίαρχο πρόβλημα, το από ποιους παίρνει χρήματα ο Δήμος και σε ποιους τα δίνει.
Ø Απαντήσαμε με προτάσεις στο επιχείρημα «δεν υπάρχουν λεφτά». Να επισημάνουμε ότι η θέση μας επαληθεύτηκε από τις εξελίξεις και την απόφαση της κυβέρνησης να δώσει 28 δις ευρώ από τα χρήματα των εργαζόμενων για να στηρίξει τις Τράπεζες. Να σημειώσουμε ότι τα χρήματα που οφείλει η κυβέρνηση από τους παρακρατημένους πόρους της Τ.Α. είναι περίπου 9 δις ευρώ (το 1/3 δηλαδή). Το γεγονός ότι η δημοτική αρχή ούτε τώρα δεν διεκδικεί τα χρήματα που της οφείλονται (χρήματα των εργαζόμενων δηλαδή) επιβεβαιώνει και στον πλέον κακόπιστο ότι δημοτικές αρχές που στηρίζονται από τα κόμματα της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ δεν θέλουν να πιέσουν σε φιλολαϊκές λύσεις δεσμευμένοι καθώς είναι από τις πολιτικές επιλογές των κομμάτων που τις στηρίζουν.
Ø Επανειλημμένα φέραμε για συζήτηση στο Δ.Σ. ζητήματα που αφορούν τους εργαζόμενους και τις εργασιακές τους σχέσεις, τα μισθολογικά, τους συμβασιούχους και την προοπτική που υπάρχει γι’ αυτούς σε σχέση με την ΑΝΕΔΑ. Απαιτούμε το κλείσιμο της ΑΝΕΔΑ και την μεταφορά των εργαζομένων με οποιαδήποτε εργασιακή σχέση, στις ανάλογες υπηρεσίες του Δήμου, με την οριστική τους μονιμοποίηση.
Ø Φέραμε για συζήτηση πληθώρα θεμάτων που αφορούν γειτονιές του δήμου μας, με γνώμονα πάντα αυτά να αντιστοιχούν σε πραγματικά προβλήματα και όχι άκριτα όποιο θέμα μας έφερναν οι κάτοικοι ή οι φορείς τους.
Ø Αναδείξαμε τα μεγάλα προβλήματα της εκπαίδευσης στον Άλιμο, συνολικά αλλά και συγκεκριμένα για κάθε σχολείο ξεχωριστά. Ζητήσαμε ξεχωριστή συζήτηση για την κατάσταση της εκπαίδευσης στον Άλιμο, η οποία ακόμα μέχρι σήμερα δεν έχει πραγματοποιηθεί. Αναδείξαμε την αναγκαιότητα νέων σχολείων, νέων παιδικών σταθμών καθώς σήμερα δεν καλύπτονται οι στοιχειώδεις ανάγκες των κατοίκων και των παιδιών τους.
Ø Καταδείξαμε το αδιέξοδο που έχει οδηγήσει η πολιτική τόσων χρόνων στο ζήτημα των ελεύθερων χώρων. Χώροι που από το1980 δεσμεύτηκαν για πράσινο, πλατείες κοινόχρηστους χώρους, δεν απαλλοτριώθηκαν ποτέ με συνέπεια τα χρήματα που πρέπει να πληρώσει σήμερα ο Δήμος να ανέρχονται σε κάμποσα εκατομμύρια ευρώ.
Ø Έγκαιρα προειδοποιούσαμε ότι ο κύκλος των ιδιωτικοποιήσεων δεν έχει τελειώσει. Τρανταχτό παράδειγμα η απόφαση του Δ.Σ. της ΚΕΔΚΕ για ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών καθαριότητας στην οποία δεν αντέδρασε βεβαίως ο Δήμαρχος.
Ø Αναδείξαμε τα σοβαρά προβλήματα που θα δημιουργηθούν με τον νέο «Καποδίστρια». Προβλήματα που δεν έχουν σχέση με το ποιος δήμος θα καταργηθεί και ποιος όχι. Το θέμα είναι ποιος ελέγχει την αναπτυξιακή διαδικασία, ποιος ωφελείται και ποιος χάνει. Είναι σωστό ή λάθος ότι λόγω της πληθυσμιακής συγκέντρωσης θα μεγαλώσει το αντικείμενο των μεγάλων δημόσιων έργων και θα αναλαμβάνουν την κατασκευή τους μόνο οι κολοσσοί του κλάδου ; Είναι σωστό ή λάθος ότι με τη διάσπαση του ενιαίου χαρακτήρα κοινωνικών τομέων όπως η Υγεία, η Πρόνοια, η Παιδεία διευκολύνουν την κερδοσκοπική - εμπορική δραστηριότητα σε αυτούς τους τομείς και τη γρηγορότερη διείσδυση των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων ; Ήδη σήμερα η ΚΕΔΚΕ προτείνει τη δημιουργία «Πανεπιστημίου» για την Τοπική Αυτοδιοίκηση. Αυτό διασπάει το ενιαίο του τομέα της Παιδείας, και διευκολύνει την είσοδο επιχειρηματιών στο χώρο.
Πέρα από τη δράση μας μέσα στο Δ.Σ. με πληθώρα παρεμβάσεων σε εργασιακούς χώρους, σε συνελεύσεις συλλόγων και φορέων, προσπαθήσαμε αυτή μας η δραστηριότητα να βοηθήσει ώστε να οργανωθεί και η αντίδραση των κατοίκων.
Όπως χρόνια τώρα τονίζουμε οι πραγματικές αλλαγές στις συνειδήσεις των εργαζόμενων συντελούνται μόνο όταν και οι ίδιοι παίρνουν την υπόθεση στα χέρια τους, οργανώνονται και διεκδικούν συνολικότερες λύσεις. Είναι γεγονός που επιβεβαιώνεται καθημερινά, ότι όταν μεμονωμένα μπαίνουν τα προβλήματα, οι όποιες κατακτήσεις είναι συνήθως εφήμερες.
Κατά συνέπεια είναι επιτακτική η αλλαγή των συσχετισμών δύναμης καθώς όπως διαπιστώνουν και από την καθημερινή τους πείρα δήμαρχοι που υποστηρίζονται από Ν.Δ., ΠΑΣΟΚ και ΣΥΝ στην πραγματικότητα είναι καθημερινοί αντίπαλοι στις διεκδικήσεις τους.
Είναι αυτοί οι οποίοι στο όνομα δήθεν του εφικτού και του «νόμιμου» συμβάλλουν στην υλοποίηση της πολιτικής που έχει φέρει το 25% των Ελλήνων να ζει κάτω από το όριο της φτώχειας. Είναι αυτοί που θεωρούν «νόμιμο» η μέση σύνταξη του ΙΚΑ να είναι 655 ευρώ και η μέση σύνταξη του ΟΓΑ 413 ευρώ και την ίδια ώρα η κυβέρνηση κάνει δώρο 28 δις στους τραπεζίτες.
Άλιμος 29 Ιουνίου 2009
Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΤΑΞΗΣ
Αναρτήσεις
