Τρίτη, 21 Απριλίου 2009

Δύο διαφορετικές λογικές

Στο Δήμο Αλίμου απασχολούνται περίπου 150-200 συμβασιούχοι εργαζόμενοι σε διάφορες υπηρεσίες. Κατά περιόδους (βλέπε εκλογές) αυξάνονται, έχουν φτάσει παλαιότερα τους 350. Πριν από τις δημοτικές εκλογές του 2006, όπως πιστεύουμε ότι θα συμβεί και σε αυτές του 2010, οι υποψήφιοι... σωτήρες του Δήμου, ...δάκρυζαν για τον απαράδεκτο, όπως οι ίδιοι έλεγαν "θεσμό" των εκτάκτων. Έταζαν κατάργηση του θεσμού, προσλήψεις μονίμων κ.α. Στη συνέχεια η διοίκηση Ορφανού, προχώρησε σε προσλήψεις συμβασιούχων, με πρόσχημα την πασίγνωστη πλέον ατάκα "δεν υπάρχουν χρήματα".
Σε κατ' επανάληψη παρεμβάσεις της παράταξης της Αγωνιστικής Δημοκρατικής Ενότητας, το πρόσχημα ήταν η πρόσληψη 85 μονίμων υπαλλήλων. Ακόμα και αυτοί όμως δυόμισυ χρόνια μετά δεν έχουν εμφανιστεί στο δήμο. Στο μεταξύ η εργασιακή ομηρία των εργαζόμενων συνεχίζεται. Ρωτήστε τους ίδιους τους εργαζόμενους στους παιδικούς σταθμούς, στην καθαριότητα, στα προγράμματα κοινωνικής υποστήριξης κ.α. Όταν σε παρέμβασή μας πριν ενάμισυ χρόνο, αναφερθήκαμε εκτενέστατα στις προσπάθειες της δημοτικής αρχής της Νίκαιας, για μονιμοποίηση των συμβασιούχων, λίγοι πίστευαν ότι η αταλάντευτη αγωνιστική στάση θα έφερνε αποτέλεσμα. Αυτό είναι φυσικό, καθώς η πολιτική τους αντίληψη δεν τους επιτρέπει να σκεφτούν ότι οι αγώνες είναι αυτοί που φέρνουν αποτελέσματα και όχι τα παρακάλια και οι συζητήσεις στους διαδρόμους και τα γραφεία των υπουργείων. 
Το αποτέλεσμα λοιπόν ήρθε και είναι κόλαφος για την πολιτική της υποταγής στους νόμους και τα διατάγματα. Η δημοτική αρχή της Νίκαιας πέτυχε τη μονιμοποίηση 167 συμβασιούχων εργαζόμενων. Πως το πέτυχε; Δεν χρειάζεται να ψάξουμε πολύ. Αντιστάθηκε στη λογική της μερικής απασχόλησης και των συμβάσεων και διεκδίκησε μαζί με τους εργαζόμενους μόνιμη και σταθερή δουλιά για όλους. Δεν έκανε καμία πρόσληψη εποχιακών, με stage, δεν εφάρμοσε τις ελαστικές μορφές απασχόλησης. 
Ο αγώνας βέβαια συνεχίζεται. Για αύξηση της χρηματοδότησης από τον κρατικό προϋπολογισμό και καταβολή των παρακρατηθέντων πόρων. 
Το συμπέρασμα είναι ότι σε αυτό το μαύρο φόντο συμβιβασμένων δημοτικών αρχών, υπάρχουν δημοτικές αρχές που αγωνίζονται μαζί με τους εργαζόμενους και έχουν αποτελέσματα.
Η δημοτική αρχή Αλίμου αλλά και οι υπόλοιπες δημοτικές παρατάξεις που στηρίζουν τη λογική της, είναι υπόλογες απέναντι στους εκατοντάδες εργαζόμενους που ζουν σε καθεστώς ομηρίας για αρκετά χρόνια. Και οι εργαζόμενοι βέβαια από τη μεριά τους θα πρέπει να βγάλουν τα αναγκαία συμπεράσματα, και να καταδικάσουν έμπρακτα τις παρατάξεις αυτές που συντηρούν για ευνόητους λόγους αυτή την κατάσταση. Οι δημοτικές εκλογές δεν είναι μακριά...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου